New-Label | Theorie: Drama Driehoek – Welke positie neem jij in bij een conflict?
21579
post-template-default,single,single-post,postid-21579,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-2.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.9.2,vc_responsive

Theorie: Drama Driehoek – Welke positie neem jij in bij een conflict?

Al gehoord van de drama driehoek? De dramadriehoek is een concept van Steven Karpmann.

Dit model gaat ervan uit dat ieder mens drie egotoestanden in zich heeft: een ouder, een kind en een volwassene.

OUDER-VOLWASSENE-KIND

De Ouder bevat uitspraken van de eigen ouders en/of opvoeders uit de eerste levensjaren.

Deze uitspraken zijn in de loop van de tijd vervormd tot overtuigingen, vooroordelen, waarden en normen.

De Volwassene is altijd in het hier-en-nu en reageert niet vanuit opgeslagen emoties, maar vanuit gelijkwaardigheid en respect.

Daardoor sta je objectiever in een situatie waarbij je zowel naar je eigen functioneren kunt kijken als naar het functioneren van de ander(en).

Het Kind bevat onze primaire reacties op gebeurtenissen: alle emoties en gedragingen die daarbij horen.

Typische voorbeelden zijn: ik heb honger, ik vind dit stom, wat geweldig van je, ik ben zo kwaad op haar.

Als er sprake is van een conflict of een gesprek ‘dat niet lekker loopt’, hanteren de gesprekspartners veelal vaste communicatiepatronen.

Dergelijke patronen zijn te herleiden tot een van de drie posities uit de dramadriehoek: de aanklager, het slachtoffer en de redder.

Deze patronen komen naar boven bij conflicten.

Deze drie rollen hebben een min of meer vaste relatie tot
elkaar. Net als in de klassieke Griekse drama’s vergaat het ook dit
drietal op voorspelbare wijze: het eindig altijd dramatisch.


De aanklager
De aanklager schept er genoegen in anderen te pakken op hun
zwakke plekken om daarmee de schuld bij anderen neer te leggen.
Zo zadelt hij de ander met een schuldgevoel op en reageert hij niet
in het belang van zichzelf of de ander. Een aanklager creëert zo zijn eigen veiligheid: de moeilijkheden zijn aan anderen te wijten en niet aan hem. De aanklager communiceert vanuit zijn Ouder of Kind.
Het slachtoffer
Het slachtoffer is de positie van waaruit iemand zich hulpeloos
gedraagt, uit angst voor het nieuwe, uit angst om risico’s te nemen,
om fouten te maken. Het slachtoffer kan op twee manieren slachtoffer
zijn: op een zielige manier waardoor hij reddersgedrag uitlokt
of op een irritante manier waardoor hij anderen uitlokt om hem aan
te klagen (de aanklager). In beide gevallen communiceert het
slachtoffer vanuit zijn Kind.
De redder
De redder is de positie van waaruit iemand veelal ongevraagd zijn
hulp aanbiedt. Hij maakt anderen door zijn hulp afhankelijk. Hij
denkt, voelt en handelt zonder dit eerst met de betrokkene te overleggen
waardoor hij de verantwoordelijkheid van de ander overneemt.
Hierdoor bevordert de redder de passiviteit van de ander en


Welke van de 3 posities neem jij soms in? 

In het artikel staat ook uitgelegd hoe je er mee om kunt goed of je eigen gedrag hier in kunt aanpassen.

Interesse in het artikel? Mail me (www.New-Label.nl/contact) en ik stuur het naar je toe.

Bron: artikel ‘Hoe blijf je uit de dramadriehoek?’, Auteurs: Brenda Gil-Toresano & Adri van den Brand, uit: JSW JAARGANG 91, APRIL 2007.

Geen reactie's

Post a Comment