New-Label | Help, ik bevries! Hoe te hoge eisen je kunnen blokkeren
Stress, druk, hoge eisen, perfectionisme, verwachtingen, eisen, belemmeringen, blokkeren, blokkade
21523
post-template-default,single,single-post,postid-21523,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-2.6,wpb-js-composer js-comp-ver-4.9.2,vc_responsive

Help, ik bevries! Hoe te hoge eisen je kunnen blokkeren

Blog 1 (1)

Steeds meer mensen lopen vast. Op het werk/studie of thuis of beiden.

Op zoek naar zichzelf, naar hun passie. Alles kunnen, alle ballen in de lucht houden.

Niet luisteren naar je innerlijke gevoel, maar naar je hoofd.

Doen wat moet, wat hoort, wat er van je verwacht wordt.

Ze voelen constant druk, een hoge druk, te hoog en te langdurend.

 

Ik had vandaag een gesprek met een jongeman. Hij liep vast tijdens zijn studie. Hij begon te laat aan zijn opdrachten. Had daardoor stress en kon niet de kwaliteit leveren die hij wilde. Hij kreeg vaak onvoldoendes terug. Hier baalde hij enorm van. Maar ook gaf hij eerlijk toe, in het weekend graag te feesten, hij was dan niet bezig met school én daardoor was hij doordeweeks erg moe. Ook wist hij niet wat hij met zijn opleiding wilde gaan doen. Maar hij wilde graag zijn diploma halen.

Het boeide mij. Als je graag je studie wilt afronden, maar het lukt niet om aan de opdrachten te beginnen, wat blokkeert je dan? Waar zit de motivatie om je door de opleiding heen te loodsen? Studeer je voor jezelf? Omdat je broer ook een hbo diploma heeft?

Hij moet nu op zoek naar een stageplaats, maar hij weet niet waar hij moet beginnen. Hij vertelde over de richting die hem erg aanspreekt. Ik vroeg hem of hij een lijst had gemaakt met 10 bedrijven erop waar hij graag stage wil lopen. Ik zag hem een beetje schrikken. “Tien? Ik weet niet of ik er 10 weet.” “Het getal maakt niet uit. Als je er 9 hebt of 3 is het ook goed.”

Hij blokkeerde doordat hij gelijk dacht: 10, dan red ik nooit.  Ik vroeg hem of hij als een berg er tegen op zag en niet wist wat het eerste stapje was dat hij vandaag kon zetten. Hij zag inderdaad een berg.

We praten nog even door. Hij gaf toe op school erg onzeker te zijn. Uiteindelijk vraag ik hem een mantra of affirmatie te bedenken. Gelijk denkt hij aan een groot inzicht en een mooie quote. “Hou het klein. Wat vind je van ‘Begin’? Probeer vanuit ‘ik’ een affirmatie op te schrijven.”

“Ik ga gewoon beginnen.”

 

Mooi, toch? Hij blokkeerde doordat hij van zichzelf eiste alles te weten en te snappen en te kunnen voordat hij begon. Maar je mag leren en je mag fouten maken. Geloof in jezelf!

Waarom vragen we zoveel van onszelf? Waarom stellen we zulke hoge eisen? Er is niemand die deze eisen oplegt. En als ze dat wel doen, moet je afvragen of je die persoon in je leven wilt hebben.

We kunnen ons steeds meer vergelijken met anderen, door bijvoorbeeld Facebook. Maar of de vergelijking een realistisch beeld geeft, is natuurlijk de vraag. We zetten toch vooral positieve posts online.

Ook beoordelen we onszelf op heel veel punten. Prestaties, werk, voldoen aan de verwachtingen van anderen, succesvol zijn, slank zijn, auto/huis, etc.

En we verlangen van onszelf dat we slim, knap, dun, sociaal, actief moeten zijn, terwijl we ook een carrière hebben, verre reizen maken, mindfulness zijn, werken vanuit je passie, iets bereikt hebben, onderscheidend zijn, enzovoorts. En niets half doen, maar alles goed, of zelfs perfect. Anders begin er maar niet aan. Niet settelen voor minder. Maar het beste uit jezelf en uit je leven halen. Zodat je achteraf geen spijt hebt. We leggen ons heel veel op.

De angst om het juiste te doen en de juiste keuze keuzes te maken, zorgt er voor dat mensen niets meer doen en niet meer kiezen. “Ik weet het niet meer.” De druk is te hoog.

Ik zie steeds meer mensen om mij heen bevriezen en herken dit ook bij mijzelf. Ik wil graag de dingen vandaag al hebben bereikt. Maar dat gaat niet. Stap voor stap.

Waarom vind jij jezelf niet goed zoals je nu bent? Waarom wil je het altijd goed doen? Waarom ben je streng tegen jezelf? Waarom wil je alles nu hebben bereikt? Waarom ga je harder werken als het niet lukt?

Mijn mantra is:  “Ik kan het niet forceren.”

 

Harder werken is niet de oplossing. Maar milder zijn voor mijzelf wel.

Weet jij welke eisen jij aan jezelf stelt? Wat je tegen jezelf zegt als het niet lukt?

Probeer eens milder te zijn. Voor naar jezelf toe.

2 Comments
  • Noortje Boons

    13 april 2016 at 21:54 Beantwoorden

    Wat een waardevol stukje.
    Vandaag of gisteren stond er ook een artikel in Brabants Dagblad hierover.
    Mooi

    • lpeboons

      14 april 2016 at 06:24 Beantwoorden

      Bedankt voor je reactie, Noortje! Ik ga het artikel erbij pakken. Zelfcompassie is veel in de media de laatste tijd. Het is een onderwerp dat velen aanspreekt. Leuk dat je mijn blog leest! Groetjes, Lonneke

Post a Comment